Van haar tot pols: het verhaal achter Ela
Er zijn dagen waarop ik drie keer vergat dat ik een elastiekje nodig had, en drie keer bij een vriendin aan de arm trok met "heb jij er een voor me?". Op de vierde keer had ze er zelf geen meer. Toen dacht ik: er moet een oplossing zijn die niet betekent dat ik een elastiekje in elke tas, jaszak en lade moet stoppen.
Die oplossing is Ela.
Twee dingen in één
Een elastiekje dat ook een armbandje is, is geen nieuw idee. Wat volgens mij wél nieuw is: een elastiekje dat allebei goed doet. De meeste "haarelastiek-armbanden" zijn óf te dik voor in je haar, óf te lomp om je pols. Ela ligt precies in het midden. Dun genoeg om drie keer om een staart te wikkelen, mooi genoeg om de hele dag om je pols te zitten zonder dat je hem vergeet.
De truc zit in het dubbele elastiek binnenin. Dat houdt de kralen op plek zonder dat het elastiek een brok wordt. De gouden badge ligt altijd aan de bovenkant van je staart, dat is geen ongelukje, dat is ontwerp.
Waarom Amsterdam
Ik kon Ela in China laten maken voor een kwart van de prijs. Dat doe ik niet, om twee redenen. De eerste: ik wil dat ik elke batch zelf in handen heb voordat hij naar een klant gaat. De tweede: Amsterdam is waar ik Ela bedacht, aan mijn eigen keukentafel, met samples uitgespreid tussen de koffiekopjes. Dat hoort bij het merk.
Dus ontwerp en controle komen uit Amsterdam. Productie doen we in Europa, bij een partij die ik zelf heb uitgezocht en waar ik elke twee maanden langs ga.
Wat ik voor je doe
Elke Ela die bij je thuis komt, heb ik persoonlijk gecontroleerd. Elke kleurcombinatie in elke Bundel heb ik zelf gekozen. Elke productbeschrijving op de site heb ik zelf geschreven. Als er iets niet klopt, krijg ik het te horen voordat iemand anders het krijgt te zien.
Dat is geen marketingbelofte. Dat is gewoon hoe het werkt, zolang ik het kan bijhouden.
Van haar tot pols
Ela is bedoeld om mee te bewegen. Om je staart vast te houden als je die wil, om om je pols te zitten als je 'm even niet nodig hebt. Niet in de onderste lade van je bureau. Niet op het nachtkastje van een vriendin. Bij jou, altijd.
Dat is alles wat ik wilde bouwen.